Algarve: In de voetsporen van dichter Antonio Aleixo (3/3)

Vanaf de kliffen van de Atlantische oceaan keren we via kronkelende banen en pas aangelegde autowegen op onze voetsporen terug en gaan op ontdekking in het oosten van deze Portugese provincie aan de Spaanse grens. Tussen Faro en Tavira vinden we een ruim 60 km lange gordel van eilanden en schiereilanden met daarachter een lagune die in 1987 tot natuurpark werd uitgeroepen. Dit internationaal erkend ‘wetland’ is ruim 18.000 ha groot. De lagune is een aaneenschakeling van slikken, zoute moerassen, schorren, zoutpannen en kanalen. In de lagune wordt de flora bepaald door eb en vloed met een overheersende duinvegetatie. In het directe achterland was tot voor kort heel wat agrarische activiteit met boomgaarden van amandelen en citrusvruchten. De sinaasappelbomen worden sedert enige tijd nagenoeg stelselmatig vervangen door de lucreatieve Johannesbroodboom wiens vruchten steeds vaker in talloze bereidingen voorkomen. Merkwaardig is alleszins dat ongeacht de grootte van de vruchten, hun pitten steeds een gewicht hebben van 02.g. Van de pitten uit de boonvormige vruchten wordt meel gemaakt, gebruikt als emulgator, geleermiddel en verdikkingsmiddel in de voedingsmiddelenindustrie.

In het park wonen maar weinig mensen, hun aantal wordt momenteel op een kleine 10.000 geschat, enkele van de vissersdorpjes zijn uitgegroeid tot badplaats, hoewel hun aandeel in het bredere toeristisch perspectief erg beperkt bleef. Het stadje Olhão is de uitvalsbasis voor een tochtje doorheen het natuurpark Rio Formosa, natuurpark dat door de eilandjes Ilha da Culatra, Ilha da Armosa en Ilha do Coco tegen de soms woeste uitlopers van de Atlantische oceaan wordt beschermd.

Het park is van groot belang voor trekvogels. Het vormt een belangrijke schakel tussen Europa en sub-Sahara Afrika. Het is ook broedgebied voor veel vogelsoorten, zoals de purperreiger, woudaap en purperkoet. De lagune is rijk aan schelpdieren (o.a. palourdes), schaaldieren, oesterparken, inktvis en vele soorten vis. Een belangrijk deel van de door Portugal geëxporteerde schelpdieren komt uit deze lagune. Hun producten worden in de vismijn van Olhão aan de man gebracht. Ook zijn er nog een paar bedrijven die zeezout produceren. Vanuit Olhão kan men per boot een ontdekkingstocht maken van het natuurpark, er zijn zowel georganiseerde groepsuitstappen als individuele tochten per boottaxi mogelijk terwijl een ferry je eveneens naar enkele van de eilandjes brengt.

Los van de kritische benadering van woordkunstenaar Antonio Aleixo is Algarve vanzelfsprekend ook kennismaken met een ruim toeristisch aanbod dat zich duidelijk op het zomertoerisme richt met o.m. tal van mogelijkheden voor golfers. Genietend van een mild klimaat hebben zich langsheen de kustlijn een aantal bekende badplaatsen genesteld met eindeloze overnachtingsmogelijkheden in hotels, b&b’s en private verhuurders. Deze toeristische uitbouw creëerde leuke, gezellige resorts zoals Portimao en het mondaine VillaMoura, maar heeft ook meer dan eens de authentieke dorpskernen versmacht en omkapseld met nieuwbouwprojecten waarbij weinig respect overbleef voor de oorspronkelijke bewoning.

Een van de meest frappante voorbeelden is Albufeira, een schitterend vakantieresort waarbij het oude stadscentrum volledig in het massatoerisme opging. Appartementen en hotels verdringen er mekaar om toch de leukste strandjes te kunnen aanbieden, gelukkig bleef de echte hoogbouw achterwege. De enorme drukte is trouwens de reden waarom luxehotels zich steeds meer en meer buiten het eigenlijke stadscentrum vestigen. Het strand is evenwel nooit veraf, terwijl men voor tal van activiteiten o.m. golf, teambuilding en meetings makkelijker toegang heeft tot het hinterland, bovendien kan men hier op het vlak van wellness een veel rustigere omgeving aanbieden.

Onze culinaire en event ontdekkingen belichten we de komende dagen in enkele aparte bijdragen. Insiders wisten ons alvast vooraf te vertellen dat je de echte Portugese gastronomie in de Algarve nergens terugvindt in een restaurant waar kaarsen branden of tafellichtjes flikkeren, deze garnituren betekenen ‘toeristisch restaurant’ met vaak keukens uit exotische oorden. Hint die we bij onze ontdekkingen ter harte namen, iets wat leidde tot verbluffende succulente ontdekkingen.