Zes traditionele Vlaamse streekproducten krijgen Vlaamse erkenning

De eerste erkenningsronde van Vlaamse traditionele streekproducten in 2016 levert zes erkenningen op. Vier West-Vlaamse tradities krijgen het Vlaamse streeklabel: Vlaamse witte en zoete haring,  hoeveboter uit de Westhoek, hoevekarnemelk uit de Westhoek en glazuurspeculaas van de kust. Verder krijgt een tweede Hasseltse bakker een erkenning voor zijn Hasseltse speculaas, en Vondelmolen in Lebbeke voor Belgische peperkoek.

 

Vlaamse witte haring & Vlaamse zoete haring

 

De haringscholen in de Noordzee zorgen sinds mensenheugnis voor vis op het bord van de kleine man. Omdat er in zo’n grote hoeveelheden vis gevangen werd, was er ook nood aan bewaarmethoden zoals pekelen en roken.

Het Verenigd Koninkrijk, Scandinavië, Nederland en Noord-Frankrijk tellen befaamde haringrokerijen met elk hun specialiteiten. In Vlaanderen is deze traditie veel minder uitgesproken. De Brugse Visrokerij Alloo echter verwerkt reeds haring sinds 1885. Naast de bruine haring, die alom bereid wordt, zijn hun specialiteiten witte haring en zoete haring.

Voor de Vlaamse witte of zoete haring heeft men “volle” haring nodig, dit is de geslachtsrijpe haring die gevangen wordt in de maanden oktober en november. De haring wordt niet gekaakt, d.w.z. dat de ingewanden niet verwijderd worden.  Vandaag worden alle haringen meteen na de vangst diepgevroren, eenmaal in het bedrijf worden ze ontdooid, licht gepekeld en gedroogd. De witte haring is nu verkoopsklaar. De zoete haring of ”lammeke zoet” wacht nog een korte tijd in de rookkamer, waar hij koud gerookt wordt. Deze licht gezouten en licht gerookte haringen vragen wat handigheid bij het eten, maar staan garant voor een lekkere en duurzame maaltijd. www.blueocean-seafood.be

 

Belgische peperkoek

 

Peperkoek als gekruide honingkoek kent vele varianten en vele tradities. In onze streken werd het recept na de Romeinse tijd waarschijnlijk bewaard in de kloosters. In de middeleeuwen is er sprake van peperkoekbakkers en zien we reglementen verschijnen voor  crucoecken, lijfcoucken, zeemkoeken, kruidkoeken, zoetekoeken …. Nadat de ambachten verdwenen werden de peperkoeken gebakken bij de bakkers tot deze zich in de 19de eeuw opnieuw specialiseerden en er in heel België peperkoekfabrieken ontstonden.

In het Dendermondse waren verschillende peperkoekfabrieken. De familie Borms uit Lebbeke richtte Vondelmolen op in 1867 en startte vlak na WOI met het bakken van peperkoek. Vandaag zijn er in België nog slechts 2 peperkoekfabrieken die de Belgische peperkoek volgens de oude traditie bereiden.

 

Het peperkoekrecept evolueerde door de eeuwen heen en mechanisatie maakte het werk makkelijker. De basisingrediënten voor Belgische peperkoek zijn 100% roggebloem, honing of suikerstropen en kantkoek. Kantkoek zijn de “kanten” van eerder gebakken peperkoek die opnieuw toegevoegd worden om het rijpen van het moederdeeg te bevorderen. Deze basisingrediënten worden goed gemengd, het moederdeeg  rust vervolgens minstens een week. Ten slotte worden de overige ingrediënten zoals bakpoeder en kaneel toegevoegd. Het deeg wordt in grote bakken gegoten en langzaam gebakken. Bij de  productie van Belgische peperkoek beperkt men zich tot het gebruik van één graansoort nl. rogge en worden slechts weinig kruiden gebruikt. Er worden ook geen vetstoffen, eieren en bewaarmiddelen of kleurstoffen toegevoegd. www.vondelmolen.be