wat nieuwe honingetiketten echt zeggen over de prijs van honing
Nu het dagelijkse leven na de zomer opnieuw op gang komt, staat ook de prijs van de winkelkar weer centraal. Promoties, huismerken en prijsvergelijkingen wegen steeds zwaarder door in de keuzes van consumenten. Ook bij honing kan de verleiding groot zijn om gewoon voor de goedkoopste pot te kiezen. Maar sinds deze zomer maken de nieuwe etiketteringsregels de oorsprong van honingmengsels veel zichtbaarder in het winkelrek. Honing van één imker, honing gemengd binnen één land en internationale mengsels verwijzen niet altijd naar dezelfde productie, traceerbaarheid of prijsvorming. Volgens EUBeeLovers maakt die nieuwe transparantie één ding duidelijk: twee potten honing met een sterk verschillende prijs vertellen niet altijd hetzelfde verhaal.
Sinds 14 juni 2026 gelden in België nieuwe Europese regels voor de etikettering van honing. Bestaande etiketten mogen nog worden gebruikt zolang de voorraden strekken, waardoor de overgang in de winkels geleidelijk verloopt. Voor honingmengsels moeten de landen van oorsprong voortaan worden vermeld in dalende volgorde qua volume, met het bijbehorende percentage.
Die verandering, die net voor de zomer werd aangekondigd, wordt nu stilaan zichtbaar in de winkelrekken. Tijdens een steekproef in een Belgische supermarkt stelde EUBeeLovers bijvoorbeeld vast dat een huismerkhoning een oorsprong van 97% China vermeldde. Dat is geen beschuldiging: ingevoerde honing kan perfect legaal en conform zijn. Het roept wel een zeer concrete vraag op voor de consument: spreken we nog over hetzelfde product wanneer een pot honing bijna volledig uit een niet-EU-land komt en tegen een zeer lage prijs wordt aangeboden, of wanneer het gaat om Europese honing, met een oorsprong die dichterbij en duidelijker is, en rechtstreeks verbonden is met het werk van onze imkers? Los van de prijs weerspiegelt Europese honing ook een veeleisend en strikt productiekader, een sterkere traceerbaarheid, imkervakmanschap en een directe link met de biodiversiteit en duurzame landbouw.
Wanneer de oorsprong zichtbaar wordt, krijgt de prijs een andere betekenis
In september telt elke euro in de winkelkar. Honing lijkt dan op het eerste gezicht een eenvoudig product om te vergelijken: een pot, een gewicht, een prijs. De nieuwe etiketten tonen echter dat zo’n vergelijking soms misleidend kan zijn. Ter herinnering: in 2024 importeerde België 21,9 miljoen kilo natuurlijke honing, waarvan 9,18 miljoen kilo uit China, goed voor ongeveer 42% van het totale ingevoerde volume. Op Europees niveau bedroeg de gemiddelde waarde van honing die uit China in de Europese Unie werd ingevoerd 1,20 €/kg tijdens de eerste negen maanden van 2025, tegenover 1,30 €/kg in 2024.
Die prijzen moeten worden bekeken naast de realiteit van de Europese productie. Hittegolven en de druk van de Aziatische hoornaar tonen hoe kwetsbaar onze lokale honingproductie kan zijn. Volgens gegevens die Etienne Bruneau presenteerde tijdens de jaarlijkse persconferentie van EUBeeLovers in mei over de honingmarkt, bedroegen de gemiddelde productiekosten voor honing in de EU 5,40 €/kg in 2024, terwijl de gemiddelde verkoopprijs daalde tot 2,92 €/kg.
In Wallonië en Brussel bedroeg de gemiddelde detailhandelsprijs van lokaal geproduceerde honing in 2025 16,87 €/kg, of ongeveer 8,40 euro voor een pot van 500 g. In supermarkten zijn sommige potten honing van 500 g echter al te vinden voor ongeveer 3 tot 4 euro. Dat verschil bewijst op zich geen verschil in conformiteit of kwaliteit. Het herinnert er wel aan dat een goedkope pot honing en een goed geïdentificeerde Europese honing niet altijd dezelfde realiteit weerspiegelen op het vlak van productie, traceerbaarheid en vergoeding van het imkerwerk.
Een lage prijs is nooit neutrale informatie
Honing produceren in Europa vraagt tijd, materiaal, verplaatsingen, opvolging van bijenkolonies, kennis van bloeiperiodes, oogsten die afhankelijk zijn van het weer en hogere productiekosten. Tegenover honing die tegen zeer lage prijzen wordt ingevoerd, kunnen Europese imkers niet altijd concurreren op prijs alleen. Ook de Europese autoriteiten hebben deze moeilijkheden op de markt reeds aangetoond. In het kader van de gecoördineerde actie “From the Hives” werd 46% van de 320 geanalyseerde stalen ingevoerde honing als verdacht beschouwd van non-conformiteit met de Honingrichtlijn. Voor partijen afkomstig uit China liep dat aandeel op tot 74%.
Deze cijfers betekenen niet dat alle goedkope honing automatisch verdacht is. Ze tonen wel aan dat oorsprong, traceerbaarheid en prijs samen moeten worden bekeken. Wanneer een consument kiest voor honing met een verre, onduidelijke of extreem goedkope oorsprong, kan hij of zij ongewild bijdragen aan een economische druk die onze imkers verzwakt. Nochtans spelen zij een belangrijke rol als waarnemers van het leefmilieu en bewakers van onze ecosystemen.